Wilt u via e-mail op de hoogte gehouden worden van de laatste ontwikkelingen? Vul hier dan uw e-mailadres in.
"Als je aan de top staat, moet je ook het lef hebben je hard te maken voor duurzame innovatie"
"Mensen vragen wel eens: 'Wat doet een playmate in Afrika?'"
Hij is bewust geen goede doelen-ambassadeur, omdat hij als cabaretier zijn handen vrij moet kunnen houden. Maar Erik van Muiswinkel (48) kent zijn klassieken: “Linda Polman weet waar ze het over heeft, want ze heeft zelf tussen de afgehakte armen rondgelopen”.
Op de vooravond van 6 december stond Sinterklaas voor mijn deur en zijn pieten huppelden rond mijn huis.
Thuis worstel ik in het klein met wat het Westen vaak doormaakt met Afrika in het groot.
De oplettende Hongaarse grenswacht keek me streng aan. Mijn paspoort was verlopen.
Gisteren had ik een droom waarin ik, zwarte man gekleed in het zwart onderweg was naar een conferentie. Alle mensen die mij opwachtten, hadden zwarte kleren aan. Ik belde mijn moeder die mij maande dit aan niemand te vertellen alvorens ze de marabout op de hoek geraadpleegd had.
Hij had te lang gewacht met naar huis rijden. Een paar straten van zijn kantoor reed Isac zich vast. Autobanden, lege vaten en een auto versperden de weg. Hier maakten vijf jongens de dienst uit.
Het broeikaseffect is voor het grootste deel veroorzaakt door het rijke westen, maar de ontwikkelingslanden krijgen de grootste klappen van de klimaatverandering. Het lijkt wel de wet van de ellendige meeropbrengst. Welk nieuw gevaar er ook dreigt, arme landen worden er sterker door getroffen dan rijke.
Welk regime valt het eerst in duigen? De theocratie Iran of de autocratie China? Valt de groene revolutie door de ayatollahs te beteugelen? Is de economische crisis de opmaat voor een omwenteling in China? Het aardige van politiek is dat het onvoorspelbaar is. Maar sommigen denken daar anders over.
Gisteren vertoefde ik in Freetown en daarvoor in Dakar. Ik zag armoede op haar best gekleed en op elk hoek van de straat verzamelden zich mensen om afscheid te nemen van hun doden. Een dode op leeftijd is acceptabel maar doden jonger dan dertig jaar, aan de orde van de dag in Freetown, niet.
Wat goed is voor ons, helpt niet automatisch de miljard allerarmsten. Die zin klinkt logischer dan hij is. Zoek maar een voorbeeld van een regeling of organisatievorm die bij ons een succes is, maar die armen in Afrika benadeelt.
Afrikaans feminisme? Niks van dat alles. Matembe is somber. Ze voelt zich bedrogen, zegt ze. In 1986 leek Yoweri Museveni op de hand van de vrouwen. Hij nam Matembe en haar kameraden op in zijn politieke gelederen – en maakte ze onschadelijk. Want de president wil helemaal geen gelijke rechten voor vrouwen, zegt Matembe.
Onlangs was ik op uitnodiging bij politicus X. Zijn boekenkast is ordelijk opgedeeld in fictie en non-fictie, met een aparte hoek voor ontwikkelingssamenwerking. Hier trof ik boeken aan van economen als William Easterly en Jeffrey Sachs en rocksterren als Bono en Bob Geldof. Tot nu toe beheersten deze westerse mannen het standpunt van politicus X. Eén boek ontbrak, maar bij nadere inspectie bleek het op zijn studietafel te liggen: Dead Aid van Dambisa Moyo.
Een hardnekkige fabel zegt dat water schaarser wordt en dat daarover steeds vaker oorlogen zullen uitbreken. Maar liefst 71 procent van de aarde is bedekt met water – dus de naam van onze planeet is ietwat curieus.
Tot zijn veertiende woonde regisseur Jean van de Velde (1957) in Oost-Afrika. Twee jaar geleden ging hij terug naar het continent voor de opnames van zijn film Wit Licht.
“Ik weet niet hoe de wereld in elkaar zit en ik heb geen oplossingen. Wel komt in mijn voorstellingen steeds meer aan bod wat het leven hier in het Westen voor impact heeft op ontwikkelingslanden. Dat doe ik niet om Oxfam Novib te plezieren, het gebeurt omdat ik me er zelf steeds meer in verdiep.” Tekst: Karin Wesselink Beeld: Peter Boer
“Ontwikkelingssamenwerking is me met de paplepel ingegoten. Mijn vader, die in Wageningen Landbouw en Veeteelt had gestudeerd, ging de wereld rond om grassen te planten, om ervoor te zorgen dat koeien meer melk produceerden en betere kalfjes kregen. Mijn moeder, drie zussen, m’n broer en ik verhuisden mee.Tekst: Hanna Hilhorst, Beeld: Merlijn Doomernik
Het woord is besmet. Toen ik het een tijdje geleden tijdens een debat over de voedselcrisis in de mond nam, begonnen mijn gesprekspartners onmiddellijk te sputteren: overbevolking. Dat woord suggereert dat er teveel mensen zijn. Het roept associaties op met de gedwongen sterilisatiecampagnes in het India van Indira Gandhi of de éénkindpolitiek in China. Wie dat woord gebruikt geeft de armen de schuld van hun ellende.
We hebben bezoek en dat wil het Echte Afrika zien. Geen met palmen omringde zwembaden waar ze hamburgers en Heineken serveren. Afrika, dat zijn goudgele leeuwen op een savanne.
In El Salvador waren afgelopen maart vrije verkiezingen en dat is al zo gangbaar, dat de media er amper aandacht meer aan schenken. Rond 1980 waren in vrijwel heel Latijns Amerika militaire junta’s aan de macht en was de oppositie in de greep van angst, moorden en verdwijningen.
De start van de financiële crisis vorig jaar zag ik als een omen voor de rijken. Helaas! Deze crisis begint ook mijn portemonnee uit te dunnen. Het geld lijkt te verdwijnen als gesmolten ijs in de mond van een hongerige kleuter.
“Bijzonder knap om in Sierra Leone je werk te doen als arts. We zijn in een dorpje geweest waar de kliniek niet meer was dan een donkere hut. Als een vrouw ’s nachts bevalt, bevalt ze bij kaarslicht. Als er complicaties zijn, wordt ze in een hangmat vervoerd naar een groter hospitaal, 10 kilometer verderop. Dat is geen pretje als je weeën hebt en je weet dat er iets mis aan het gaan is. Ik vind het al irritant als ik m’n eigen dokter niet aan de telefoon krijg! Tekst: Lonneke van Genugten Beeld: Wilco van Dijen
Het Internationaal Strafhof heeft weer gesproken; de zittende Sudanese president Al-Bashir moet in Den Haag vervolgd worden voor de massaverkrachtingen en moorden in Darfur.
Hongerende vluchtelingen, dode baby’s en vervuild water: al vanaf de jaren zestig bestoken nieuwsmedia ons met beelden daarvan uit Afrika. Je zou er bijna murw en moedeloos worden.
In Kaberamaido staat de zon op z’n hoogst als de ouders van schoolkinderen vergaderen onder de grote mangoboom. Ze bespreken hoe ze het onderwijs kunnen verbeteren.
Kennis is macht. Toen vorig jaar tijdens de voedselcrisis de prijzen stegen, wisten veel boeren daarvan nauwelijks te profiteren omdat ze geen weet hadden van de marktprijzen. Als ze toegang hebben tot internet en de prijzen kennen, laten ze zich niet meer bedotten door de tussenhandelaren. Toegang tot informatie vergroot de zeggenschap over het eigen leven.
Een nieuwe uitdaging heeft zich aangekondigd: namelijk het organiseren van een grote vaccinatie campagne tegen meningitis.
Presentator Winfried Baijens (31), onder meer bekend van het Jeugdjouraal en 3FM, toog tijdens de Olympische Spelen afgelopen zomer naar China om daar op initiatief van media-ontwikkelingsorganisatie Free Voice ter plekke jeugdjournaals op te zetten. "Je moet proberen moeilijke onderwerpen niet te dramatiseren. maak ze liever gortdroog."
Hoe sentimenteler hoe beter. Dat is de voorlopige conclusie van een klein intern onderzoek van Oxfam Novib naar fondsenwerving. De hulporganisatie heeft gekeken welk soort brief het meeste respons heeft. De klassieke smeekbede waarbij wordt ingespeeld op de zieligheid van Afrikanen leverde het meeste geld op.
‘In de tijd van universeel bedrog is de waarheid spreken een revolutionaire daad’, schreef George Orwell ooit.'
Behalve mijn kinderen is er maar een persoon die mij 'mama' noemt, en dat is James the Snakehunter.
Begin maart was mijn contract afgelopen bij het Joint Donor Office in Juba, Zuid Sudan en vond ik het tijd voor een nieuwe uitdaging. Na een bezoek aan Medecins du Monde (een Franse medische organisatie) in Parijs, bleek dat zij een erg leuke baan hadden als Site Coordinator voor hun project in Darfur. Na een kort bezoek thuis ben ik half maart aan de slag gegaan voor deze organisatie.
Ogenschijnlijk zonder moeite krijgt cabaretier en presentator Jorgen Raymann (42) de lachers op zijn hand. Vooral als tante Esselien in zijn tv-programma Raymann is Laat. Maar als het gaat over kinderen in ontwikkelingslanden, dan is de ambassadeur van Unicef en oprichter van het Piet Fonds serieus. Hij zet zich graag in voor andere goede doelen. Maar ook aan zijn goodwill zit een grens. "Zeggen ze: het is voor Suriname! En dan begint de morele chantage."Tekst: Karin Wesselink. Foto: Anneke Hymmen.
De discussie over ontwikkelingshulp wordt gevoerd alsof het om de voortzetting of beëindiging van zes maanden zwangerschap gaat.
Zimbabwe is voortdurend in het nieuws, over buurland Botswana hoor je vrijwel niets. Terwijl ze vergelijkbaar zijn qua ligging en oppervlakte.
Zondag 14 december 2008 moest Joseph Kony’s laatste dag worden. In het Congolese wildpark Garamba bombardeerde het Ugandese leger het kamp van het Verzetsleger van de Heer.
Op kerstochtend wakker worden in Huey Pu Keng betekent ontwaken in een mengeling van geuren en geluiden die mijn westerse brein niet direct associëren met kerst. De geur van houtvuur dringt langzaam de hut binnen terwijl hanen mij vanuit diverse richtingen laten weten dat het tijd is om op te staan. Mijn lichaam is stijf van een koude nacht op de houten vloer van de hut. Spoedig wordt het geluid van de hanen overstemd door de karaokemuziek waar mensen hier dol op zijn. Het schalt uit de dorpsspeaker. Daar doorheen klinkt de lokale versie van christelijke kerstliedjes. Langzaam wurm ik me onder een berg dekens vandaan en open mijn ogen. De zon schijnt.
Elke zondagochtend ga ik met mijn gastgezin naar de kerk. Uitslapen is er deze dag niet bij: de mis begint al om 8 uur.
‘In Afrika is koorts malaria tot het tegendeel bewezen is’, zo vermeldt het boekje Tropische ziekten. Elf weken lang had ik nergens last van. Sterker nog, ik had me nog nooit zo goed gevoeld als hier in Afrika. Geen verkoudheid, geen migraineaanval, alleen zo nu en dan wat diarree.
Er is één ding waar ik niet aan kan wennen in Ghana: hiërarchie.
Tijdens mijn stage op de redactie van IS hoorde ik voor het eerst de term Nollywood. In het maartnummer werd een heel artikel aan de Nigeriaanse filmindustrie gewijd.
Een 650 kilometer lange asfaltweg verbindt Tamale met Accra. Om per touringcar naar het zuiden te rijden, moet je ongeveer 14 uur uittrekken.
Twee emmertjes water halen, twee emmertjes pompen...Alleen de 'meisjes op de klompen' ontbreken hier in Ghana.
De overwinning van Obama wordt door Afrika begroet als de tsunami van hoop. Maar is deze hoop een realistische voorspelling? Ik betwijfel het.
Met een groep biologiestudenten van de universiteit van Antwerpen ging dichter/schrijver, acteur en regisseur Ramsey Nasr (34) afgelopen zomer naar Tanzania. Hij spotte giraffes en galago's en maakte kennis met de hamsterrat.
27 vrouwen, 109 kinderen. Vier kinderen per vrouw, dat is niet erg schokkend. Oma Eemnes had er 12, oma Utrecht 11. Maar als ik nu vertel dat alle 109 kinderen zijn voortgekomen uit één man, en dat alle 27 vrouwen tot zijn eigendom behoren, dan ben ik benieuwd of je nog steeds op je stoel zit, of dat je er inmiddels van verbazing af bent gevallen.
“De inenting tegen meningokokken deed mij het meest zeer van allemaal.”
“Voor mij is armoede ook: je talenten niet kunnen ontwikkelen. Als ik in Iran was gebleven, was ik nooit schrijver geworden. Door de censuur en het gebrek aan democratie was het daar onmogelijk om jezelf te zijn. Meedoen aan de EEN-campagne is voor mij een eerbetoon aan mijn idealen van vroeger. In mijn studententijd kwam ik in Iran in contact met een ondergrondse linkse beweging. Ons motto was ‘brood voor iedereen, school voor iedereen, een koelkast voor iedereen, een huisarts voor iedereen.’ Ik dacht toen dat ik extreem communistisch was, maar de millenniumdoelen willen eigenlijk hetzelfde. Dít zijn de idealen die ik in mijn hoofd had. Welk millenniumdoel mij het meest aan het hart gaat? Oneerlijke handel doet mij echt pijn. Ik weet nog uit mijn kindertijd… Van ons huis tot aan de bergen waren druivengaarden, met sappige, zoete, paarsblauwe druiven… Ik mocht de afgelopen twintig jaar niet meer terug naar mijn vaderland, maar ik vraag de kinderen van mijn zus soms een foto of video van de omgeving te maken. En dan zie ik dat al die druivengaarden weg zijn. Ze konden niet concurreren met bedrijven in het buitenland. Dat is wel een beetje triest.
Meneer Kaktus - met nepsnorretje en blauwe pyjama - vertelde het de kinderen in Nederland al in de jaren tachtig. Hygiëne is belangrijk, kindertjes!
Toen ik kwam aanlopen zat hij buiten op de tafel een mand te vlechten. Een ontwerp dat ik nog niet eerder had gezien en in een nieuwe kleurencombinatie. Zijn eigen ontwerp met de kleuren die op dat moment voorhanden waren, zei hij zelf.
Vandaag, 15 oktober, is het de dag om te bloggen over armoede. Door deze Blog Actiedag zal er geprobeerd worden om een mondiale discussie te starten over armoede. Iedereen kan bloggen over alles wat met armoede te maken heeft vanuit haar of zijn eigen perspectief.
150.000 leden heeft omroep Llink nodig om in het publieke bestel te blijven. Halverwege september staat de teller op ruim 74 duizend. "We zijn al op de helft", lacht Llink-directeur Tanja Lubbers (43). "En nog steeds melden zich dagelijks tientallen, en soms zelfs honderden, nieuwe leden aan."
Verschillende vrouwen hebben aangegeven genoeg te hebben van haar en haar roddels, waarmee ze de eenheid binnen de groep in gevaar brengt. Ze is vaak afwezig tijdens de meetings en weet daardoor niet wat er speelt, welke beslissingen er genomen worden, waarom en door wie. De onwetendheid die dit veroorzaakt maakt dat ze haar eigen geruchten gemakkelijk gelooft en graag verspreidt.
Een ochtenrun langs het strand van Accra. De strandtenten van Labadi beach kleuren verschoten blauw-rood-geel, de meubels liggen half in de zee, half op het strand, sommige in stukken alsof orkaan Ike er net overheen is gegaan.
Tot voor kort had ik de perceptie dat ik de Nederlandse droom volledig heb gerealiseerd. Ik zit immers niet in de bijstand, betaal belasting en draai aardig mee in de samenleving. Wat zou ik nog meer willen?
Nadat hij was ontvoerd door Dagestaanse rebellen en ruim een jaar lang door hen was vastgehouden, hield cultureel antropoloog en humanitair hulpverlener Arjan Erkel (38) zijn werk bij Artsen zonder Grenzen voor gezien. Nu zet hij zich in voor maatschappelijk bewustzijn met zijn digitale zender Goed TV.
Dit is dus Afrika. Ik ben zojuist geland op de luchthaven. De zwoele warmte valt als een klamme deken om me heen. Met z’n 31-en in een 15-persoonsbusje gepropt, razen we door het nachtelijk donker. Palmbomen steken af tegen de sterrenhemel. Wat gaat Sierra Leone me brengen?
Wat een bizarre werkelijkheid. Dit is dus armoede… Het zijn geen plaatjes meer uit een zendingskrantje, maar dit is realiteit die ik met mijn eigen ogen zie. Langzamerhand begin ik te beseffen dat ik ècht enorm gezegend ben met het feit dat ik in een land als Nederland opgegroeid ben..
Dinsdag 29 juli: Hola Mexico!Het is pas zes uur ‘s avonds als ik in Mexico City aankom, maar mijn lichaam heeft het gevoel dat het midden in de nacht is. Wat ook waar is, maar dan in Nederlandse begrippen.
Ik heb niets tegen hoop. Zelfs niets tegen de hoopvolle, profetische signalen dat de komst van Jezus weleens heel dichtbij kan zijn.
Het is nu alweer drie weken geleden dat wij als werkgroep van Livingstone veilig zijn geland op Nederlandse bodem na een fantastische en leerzame reis in Brazilië. We hebben samengewerkt met de lokale organisatie Jocum, onderdeel van Youth with a Mission (YWAM) in de favela Parada de Lucas in Rio de Janeiro. De voormalige hoofdstad van Brazilië heeft meer dan duizend favela’s waar ongeveer tachtig procent van de bevolking in woont.
Zomerrondes binnen het ministerie, we hebben er alles van mee gekregen de afgelopen weken in het Joint Donor Office.
Mia Farrow komt met een alternatieve openingsceremonie (een kind in een woestijn) voor de Olympische Spelen, om aandacht te vragen voor wapenleveranties van China aan Sudan. Angelina Jolie bouwt hutten voor vluchtelingen in Tanzania. En over Bono hoeven we het niet eens meer te hebben. Wat doet-ie niet?
Ik heb mijn pijlen altijd gericht op corrupte politici die het lijden van hun eigen volk oppoetsen met hun glimmende auto’s en dikke bankrekeningen in het buitenland. Tot op heden is in het Westen een bepaalde groep altijd onopgemerkt gebleven, de zogenaamde bankiers. Deze vormen de plot in het complot en zijn medeverantwoordelijk voor de lijdensweg van de gewone man. Tijdens deze financiële crisis zijn ze tevoorschijn gekomen. Nu moeten ze schuld bekennen en uitleg geven over de falende wereldeconomie die uiteindelijk ook de allerarmsten in Timboektoe zal raken.
Twee studies afgerond, ervaring in het buitenland, een mooi cijfer voor je eindscriptie. De wereld ligt aan je voeten. Maar welke kant ga je op? Pak je je koffers richting Sudan, of wordt het toch de Randstad?
Recent werd ik geconfronteerd met de bewering van James Watson (dna-pionier en Nobelprijswinnaar) dat zwarten minder intelligent zijn dan blanken.
Zijn royalty-status en bekende gezicht zijn voor hem niet voldoende reden om zich in te zetten voor het Goede Doel. Prins Bernhard van Oranje (38) denkt vooral door zijn jarenlange ervaring in de ict-wereld ontwikkelingslanden op ict-gebied een duw in de rug te kunnen geven.
Na een lange tijd stilte van mijn kant, vond ik het weer eens tijd om iets van mij te laten horen. In de tussentijd is er dan ook weer veel gebeurd in en rondom Sudan.
Mijn vorige blog eindigde ik met de constatering dat kennis van malaria een belangrijke factor is die het behandelingszoekend gedrag beïnvloedt. Toch denk ik dat kennis echt niet de enige factor is waarop gelet moet worden als we willen begrijpen waarom er nog steeds zoveel mensen overlijden aan malaria. Er zit namelijk nog een groot gat tussen weten (kennis) en doen (actie).
Mijn lievelingsprogramma op tv is Tom & Jerry. De karikatuur van een domme kat die eindeloos probeert een slimme muis te vangen waarbij de muis hem elke keer te slim af is.
Begin januari arriveerde ik in ‘mijn dorp’, Biemso. Ik werd met open armen ontvangen door mijn nieuwe familie, hun buren en vrienden. Biemso is een dorp van ongeveer 2000 inwoners in het midden van Ghana en is tevens het geboortedorp van Georgina Kwakye’s vader (zie www.ghanasi.com).
Als dj en presentator verlegt hij al 11 jaar de grenzen van vrije media. Zelf radio maken te midden van armoede en ellende, is voor Giel Beelen (31) een brug te ver. Liever gebruikt hij zijn radioprogramma als podium om ‘stille rampen’ die hem zo aangrijpen, op de kaart te zetten.
Ari (28) woont in Yogjakarta en lag te slapen tijdens de aardbeving in 2006'Ik praatte nog even met de oude vrouw van hiernaast en toen ging ik naar bed. Middenin de nacht werd ik wakker door de aardbeving.'-en wat deed je toen?(Ari grijnst breed, zet grote ogen op en doet alsof ie al bibberend de rand van een deken vasthoudt)'Niks. Het duurde maar dertig seconden. De muren stortten in. De oude vrouw was dood.'Iwan is gids en was tijdens de tsunami in 2004 op pad met een groep Franse toeristen'Ik werd gebeld dat we beter niet naar de kust konden komen. Heel voorzichtig vertelde ik mijn gasten het slechte nieuws.'-Was je niet bang?(Iwan grijnst breed)'Ik? Nee, waarom? Maar mijn gasten wel hoor. Allemaal huilen.'
Als je naar plekken gaat waar je niemand kent, zoals alle plekken in Laos, dan hoop je op leuke ontmoetingen met interessante mensen.
Zodra de bus gaat rijden, beginnen de passagiers strak voor zich uit te kijken. Na ongeveer drie haarspeldbochten hangt de vrouw voor me ademhappend uit het raam, en bij de vijfde keer afremmen stoppen de eerste mensen hun neus diep in het plastic zakje, dat iedereen dicht bij de hand heeft.
Het oudste kindje huilde, terwijl de baby dronk uit haar slappe borst. H. zag er erg afgepeigerd en moe uit, haar haar zat door de war. Zachtjes vertelde ze me dat ze geen geld had om die dag eten te kopen voor haar twee kinderen.
Er klopte iets niet. Zoveel ruimte middenin B3, waar mensen op elkaar gepropt wonen en de scheiding tussen huisjes hooguit twee meter is. Een berg stenen zag ik liggen. Er was zoveel ruimte dat de zonnestralen vrij spel hadden.
Nog niet zo lang geleden schreef ik een artikel over Zuid-Afrika met de titel Dit is niet mijn Afrika.
Na een carrière als soapster is hij op zoek naar meer verdieping. Sebastiaan Labrie (36) spreekt zich liever uit over dingen die hem echt aan het hart gaan. Voor de idealistische omroep LLiNK promoot hij in 3 op Reis duurzaam toerisme.
Na drie weken Nederland is Marleen Masclee van het Joint Donor Team terug op de basis in Juba, Zuid-Sudan.
Reizen in Vietnam is een eitje. Via het open-tour-systeem kun je met 1 ticket langs alle grote steden. En ook daar is het niet moeilijk om de toeristische attracties te vinden, want de guesthouses hangen vol met aanbiedingen van dagtrips, trekkings en andere uitjes.
Ik moet erg vaak om haar lachen. Gekke bekken, veel humor en lak aan wat anderen van haar denken als ze zich zo laat gaan tijdens de meetings met de vrouwengroep. Een opvallende verschijning, niet bang om haar mond open te trekken en voor de groep uit te spreken wat ze op haar hart heeft.
'Er liggen drie wc-rollen en we hebben wattenstokjes!' Op het moment dat ik dit juichend vanuit de badkamer van het hotel sta te roepen, besef ik hoe raar het klinkt, maar ik heb dan ook al vijf weken geen wattenstokje gezien.
Ik ben grootgebracht door één kapitein aan het roer, mijn nationalistische vader.
Ik ben grootgebracht door één kapitein aan het roer, mijn nationalistische vader. Hij groeide op in de jaren zestig toen leiders als Nkrumah (Ghana), Senghor (Senegal), Lumumba (congo), Sekou Touré (Guinee) ‘t voor het zeggen hadden in Afrika.
Bovenstaande leus uit de jaren ’30 kwam bij mij boven toen ik Mirjam de Rijk - directeur van Natuur & Milieu – op tv hoorde. Ze keurde de aankoop van peultjes en bloemen uit Kenia af.
De zoon en dochter van Christine gaan in Kampala naar een privéschool. Hoewel zij goed verdient – het dubbele van een basisschoolleraar op een publieke school – kost twee keer privéschool haar eenderde maandsalaris.
Volgende maand vliegt Hind (23) naar Belgrado om Nederland te vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival. Maar ze zingt net zo makkelijk een lied over vluchtelingen.
Voor de mensen die reislustig zeiden te worden van mijn vorige blogs, dit keer wat stof tot nadenken... want dat hebben ze hier genoeg.
Als kind werd ik door mijn moeder gedwongen om naar buiten te gaan. ‘Kom uit dat boek en ga buiten spelen’ verzuchtte ze als ik weer eens een hele middag zat te lezen. Ik mocht bij de bibliotheek meer boeken lenen dan eigenlijk was toegestaan, legde mijn boek op mijn schoot tijdens het eten en verpestte mijn ogen door ook ‘s avonds in bed stiekem te lezen. Vier maanden reizen leek mij dan ook heerlijk. Alle tijd om boeken te verslinden en ik twijfelde tot het laatste moment welke boeken uitverkoren waren en in mijn backpack gestopt werden. Maar nu zijn we bijna vijf weken onderweg en ik heb mij met moeite door één boek heen geworsteld.
'Ik denk dat we op het dak zitten.' De oudere Britse dame stroopt haar mouwen op, loopt monter door de regen richting de pick-up, en klimt verbazingwekkend snel op het dak.
De afgelopen maanden is het alternatief van biobrandstoffen veelvuldig in het nieuws geweest. De Nederlandse regering heeft nu een voorlopig standpunt bepaald.
De verkiezingen in Kenia en de enorme chaos die daarna ontstond zorgden ook voor problemen in de naburige landen.
Met haar hand op haar buik en voorover gebogen strompelde ze uit bed en ging op de grond zitten. Haar haren zaten door de war. Het ging alweer ietsje beter zei ze. In Swahili vertelde ze ons wat er gebeurd was.
Ik hou van Afrika’s tegenstrijdigheden. Vooruit, sommige ervan zijn weinig verheffend, zoals de tegenstelling tussen de arrogante rijkdom van een Hummer met ‘DONE’ op de duurbetaalde kentekenplaat, en het rauwe leven van de diep gebogen vrouw die met haar roede het rode stof van Kampala’s hoofdweg blijft vegen.
‘Trots op Nederland’ is een sterke leus. Maar waar Rita Verdonk nogal benauwd naar het buitenland kijkt, ben ik juist tróts op onze internationale oriëntatie. Laten we toch eens genezen van het Calimero-complex: wij-zijn-zo-klein-en-hebben-zo-weinig-in-de-melk-te-brokkelen-in-deze-grote-boze-wereld. Nederland is alleen klein op een globe.
Maar liefst 15.000 euro brachten haar schilderijen tijdens een veiling op. Dit bedrag ging naar het zesjarige hiv-geïnfecteerde dochtertje van haar vroegere nanny in Kenia. Daar woonde presentatrice, actrice en kunstenares Hanna Verboom (24) de eerste tien jaar van haar leven.
Geen sla. Geen ijsblokjes. En geen eten van eetkraampjes op straat. Dan zou ik de massa’s tropische bacterien die mij juichend stonden op te wachten wel het hoofd kunnen bieden; zo dachten raadgevers in Nederland.
“Als ik later groot ben, word ik president of immigrant!” Dat laatste ben ik geworden: immigrant in het rijke Westen.
De Ethiopische televisiemaker Abraham Haile Biru woonde als vluchteling twintig jaar in Nederland.
Halina Reijn (32), actrice bij Toneelgroep Amsterdam en bekend van Nederlandse films als Zwartboek, Grimm en De Passievrucht speelt sinds kort een nieuwe rol. Die van ambassadeur voor stichting Ujima.
Sinds mijn komst naar Europa wordt de ruimte in mijn hoofd in beslag genomen door een tweepartijen-democratie. Mijn linker helft is Afrika, de oppositie, en aan de macht is mijn rechterhelft, het Westen.
De grenen planken in mijn zolderkantoor knarsen onder het gewicht van boeken over bomen en bossen. Zo, dat wilde ik even kwijt ter mijner verdediging.
Op de eerste januari zaten in Kampala twee baby’s in een sporttas. Allebei net een. Allebei gedragen door hun vader. Tijd, plaats en handeling waren hetzelfde. Alleen het universum was anders.
Eind 2007 publiceerde de regering een nieuwe Mensenrechtennota: Naar een menswaardig bestaan.
Op 23 januari was het dan zover. Na ruim 6 weken rondreizen kwam we aan in het Same District.
Na de uitgebreide publiciteit die we verkregen hebben in Lusaka was ook gisteren een dag die de moed er weer goed in brengt.
Woensdag 12 december had ik de kans om met een bedrijf, dat zich onder meer bezig houdt met het bouwen van grote kampementen, op stap te gaan naar Unity State, in het noorden van Zuid-Sudan.
Op het Assink Lyceum in Haaksbergen werd ‘The Africa Awareness Day’ gehouden. Ik mocht hier over media-ontwikkeling en persvrijheid in Afrika vertellen.
In Kampala, in de schaduw van een oerboom, vertelde Moses Isegawa me over zijn nieuwe boek. Met Wie niet horen wil is de schrijver duidelijk thuisgekomen.
Aan kerst kleeft ook de kwade reuk van dure cadeaus en copieuze diners. Volgens sommigen een uiting van ongeremde consumptiedrift. Een drift die de aarde zou uitputten.
Het runnen van een commerciele boerderij in Afrika is toch iets heel anders dan wat we gewend zijn in Nederland. Peter Senzi heeft ons zijn veehouderij laten zien.
Na een goede week rijden in zuidelijk Afrika hebben we een aantal indrukken van het rijgedrag van de truck kunnen beoordelen. We zijn door schade en schande een aantal zaken te weten gekomen die met Mark erbij waarschijnlijk niet gebeurd waren. Hieronder een korte opsomming van deze geleerde lessen:
Hij werd bekend bij het grote publiek met de film Simon en speelt nu in de verfilming van jongensboek De Scheepsjongens van Bontekoe. In oktober reisde acteur Cees Geel (42) met Greenpeace naar Sumatra voor een campagne tegen ontbossing.
Na twee weken intensieve training in Frankrijk en Spanje gevolgd te hebben en een paar bliksembezoeken thuis bij familie en vrienden te hebben gemaakt, was het heerlijk om weer terug in Juba aan te komen.
Het werk aan de millenniumdoelen kent successen. Ook in Afrika. In Ghana leefde in 1990 51,7 procent van de mensen in armoede.
Nog tien dagen te gaan. De spanning stijgt. Na al die intensieve voorbereidingen is het nu wel tijd om echt van start te gaan met de jatropha promotietour 'See You In Djibouti'. Tekst: Arjan Doeswijk
Na een warm weerzien met haar vrienden is het na drie maanden Ghana weer tijd om op te stappen. Lieneke gaat voor de laatste keer naar haar sportschool en krijgt een jurk cadeau.
Volgens menigeen vormt de mens een bedreiging voor onze wondermooie aarde. Als ik dat betwijfel, is het ultieme argument vaak: “maar de bevolkingsgroei dan? Die zal ons nekken!”
Bisschop Asare hield me gezelschap tijdens mijn vlucht terug van Ghana naar Amsterdam. De frisse jonge bisschop is pas 28 jaar en is één van de honderden Afrikaanse bisschoppen gerekruteerd om Europese afgevallenen en ongelovigen weer terug de kerk in te leiden.
Ik denk dat het begon met het omhakken van hun bomen, de verdwijning van de vieze vogels. Hun favoriete takken op de rotondes van Kampala waren in een nacht tijd met boom en al weggehaald.
“Sinds ik voor Mambapoint werk, vraagt iedereen hoe milieubewust ik ben. En of ik fairtrade boodschappen doe, of verantwoorde kleren draag. Ik let heus wel op het milieu en koop soms biologische producten. Maar ik doe lang niet alles ‘goed’.
IS-eindredacteur Lonneke van Genugten reisde deze herfst samen met haar vader naar Guinee. Voor hem de eerste keer West-Afrika, voor haar een weerzien met Centre Nimba, waar ze vijf jaar geleden vrijwilligerswerk deed.
Net nu de rust na de huiszoekingen was teruggekeerd in Juba, kregen we donderdagavond 11 oktober te horen dat de voormalige rebellenbeweging, de SPLM, zich heeft teruggetrokken uit de Regering van Nationale Eenheid.
Op 24 oktober werd de verjaardag van de Verenigde Naties weer gevierd met de Nacht van de VN in de Amsterdamse Melkweg. Een feestje met inhoud waar tout VN-minded Nederland gesignaleerd wordt. IS-eindredacteur Lonneke van Genugten stortte zich met camera en opschrijfboekje in het feestgedruis.
Politici in Europa willen een sterk draagvlak voor hun inzet bij internationale samenwerking. Want zonder draagvlak geen effectieve inzet.
Het is gelukt! Ik heb een nieuwe werkplek (www.yhfg.org ). Ontzettend interessant: Bibian en ik geven seksuele voorlichting aan studenten van de bovenbouw in en rond Bolgatanga. Onderwerpen als zoenen, verliefd zijn, uithuwelijking, hiv/aids, vrouwencondooms, soa's, pijn bij seks, plezier bij seks, voorkomen van verkrachting, het uiten van je gevoelens, gevolgen van tienerzwagerschap, gevolgen van vrouwenbesnijdenis, kinderhandel etc etc.
Jammergenoeg pakte het op het hiv/aids-project niet goed uit, de coördinator leek te overwerkt en kon onze hulp als vrijwilligers niet echt waarderen. Nu ben ik op zoek naar een nieuwe vrijwilligersplek.
Vanuit mijn kantoor in Hilversum peil ik dagelijks de media en het politieke klimaat van Afrika. Vandaag is een unieke dag aangezien mijn werkzaamheden abrupt werden verstoord door een telefoontje van een journalist uit Sierra Leone die mij op de hoogte houdt van het verloop van de presidentsverkiezingen.
Volgend jaar wonen er voor het eerst in de geschiedenis meer mensen in de stad dan op het platteland. Vooral Afrika verstedelijkt razendsnel. In Nigeria, het volkrijkste land van het continent, leeft nu de helft van de bevolking in steden, tegen tien procent in 1950. Deze ontwikkeling wordt in de media vaak gepresenteerd als angstaanjagend.
Het is het naspel van de extase een paar uur terug, toen de Ugandan Cranes Niger met 3-1 afdroogden. Als in de poule alles meezit, kan het nationale elftal volgend jaar naar de African Cup in Ghana.
Ze heeft een winkel met fair trade kleding, is ambassadeur van Max Havelaar en het Rode Kruis en werkt sinds kort bij Llink, een idealistische omroep. Toch is Floortje Dessing (37), bekend geworden als presentatrice van reisprogramma’s, niet alleen maar verantwoord en met goede doelen bezig. “Ik wil niet zo’n fanatiekeling zijn, dat mensen denken: ‘Daar heb je háár weer!”
Het laatste weekend van september begon een beetje rommelig toen we allemaal om 7 uur ’s ochtends een ‘emergency call’ kregen. De straten in Juba waren allemaal afgezet door SPLA-soldaten en wat er nu precies aan de hand was, was ons niet duidelijk. Wel duidelijk was dat we in ieder geval de compound niet konden verlaten en alle geplande activiteiten voor die dag moesten afzeggen.
Het eerste bericht van Marleen vanuit Juba: voor de secretaris-generaal komt, even de weg plaveien..
Waarom worden in Guinee auto's elke dag gepoetst tot ze glimmen, maar worden babybilletjes in hetzelfde teiltje afgeboend als het bord waarop ik mijn geitenspiesje geserveerd krijg?
Zondag was ik alleen in Accra, en ik ben naar het Nationaal Museum gegaan. Lopend, wat nogal een attractie waard was, vonden de Ghanezen.
De Pakistaanse Naema Tahir denkt graag na over de rol die Nederland kan spelen op ontwikkelingsgebied. En ze vindt het een eer Worldconnector te zijn, net als onder meer Paul Rosenmöller, Hans Dijkstal, Ruud Lubbers en Sylvia Borren.
Elk jaar word ik als verhalenverteller uitgenodigd op verscheidene basisscholen om over Afrika te vertellen.
Slap slootwater uit grote kartonnen bekers. Dat dronk ik een maandlang in de VS. Terug in Nederland vond ik de geur van versgezette kwaliteitskoffie dan ook opeens superbe. En ik geniet dubbel, nu ik weet dat ik ook nog iets duurzaams drink.
Paspoortcontrole Kotoka Internatonal airport, Accra Ghana Za 25 augustus 21:30 uur (local time) 30 graden celsius, luchtvochtigheid 78% Drie keer opgestegen (Schiphol, Milaan, Lagos) en na 12 uur eindelijk in Accra.
This is my new blog; You are very much welcome!Tomorrow morning early I am off to Tanzania after two years in Uganda. I don't know much Swahili, but I am about to, it seems, as my short-term contract will turn into a long-term contract. I am happy about the fact that I am going to work with something I really, really like, and on top of it, in a place in Africa everyone here targets as a spot for R&R.
"Wat heb jij vandaag al voor Afrika gedaan?" Die gewetensvraag kregen bezoekers van Mysteryland voor hun kiezen tijdens het debat van Coolpolitics. Geïnspireerd door de debaters bedenkt IS-eindredacteur Lonneke van Genugten wat ze het beste kan doen voor Afrika vandaag.
Nog een paar dagen regelen, organiseren, bellen, inkopen en hopen dat alles in m’n rugzak en koffer past. Morgen mijn laatste werkdag in de wijk en zondag m’n afscheidsfeestje op het strand…en dan komt m’n vertrek naar Ghana echt dichtbij...
Afgelopen week ben ik weer afgereisd naar Ghana. Ik ga drie keer per jaar naar Ghana om de projecten van Stichting Ghanasi te bekijken en nieuwe projecten te zoeken. Dit keer was ik in Ghana om te kijken hoe de renovatie van de Junior Secondary School in Biemso ervoor staat, kinderen te selecteren voor de Ghanasi Scholarship en de eerste uitzending van Ghanasi TV te maken. Ik had dus weer een drukke week voor de boeg.
Op zondagmiddag overheersen in Bujumbura, de hoofdstad van Burundi, de loomheid en de rust. Echter, zolang nog niet alle rebellengroepen de vredesakkoorden ondertekend hebben, is het er niet veilig. Maar wat is 'niet veilig'? Is het angst of realiteit? IS-eindredacteur Lonneke maakt een rondje langs inwoners van 'Buju' om erachter te komen.
Oud-politicus Paul Rosenmöller reist nu als programmamaker de wereld rond. In Paul Rosenmöller en Stille Rampen vraagt hij aandacht voor onder meer de onderdrukking van arbeiders in China en de CO²-ramp die zich door de houtkap op Kalimantan voltrekt. Recent bezocht hij Colombia en Niger.
Een bezoek aan het ‘Congo museum’ in het Belgische Tervuren lijkt de ideale voorbereiding op een reis naar Congo. Maar na de gouden beelden en ivoren slagtanden valt de realiteit van het hedendaagse Congo extra zwaar, ondervond IS-redacteur Lonneke van Genugten.
Als Abdelaziz op me afkomt, weet ik eigenlijk al genoeg. Gisteren op het vliegveld van El Fasher, toen we de helikopter naar het noordelijker gelegen Kutum wilden nemen, was hij nog joviaal en deed hij niet moeilijk. Dat mijn metgezel Sjoerd Smit, medewerker van de ambassade in Khartoum, zijn travel permit voor Darfur op zijn bureau had laten liggen – ma fi mushkila, no problem. Die permit kon wel gefaxt worden.
Maandelijks op de hoogte gehouden worden van alle actualiteiten op het gebied van internationale samenwerking?
Neem een abonnement op het gratis tijdschrift IS!